Sin Título.

Hoxe recibín noticias dun señor catalán. Avogado.
Moi correctamente deuse a paciencia de chamar
xa tres veces desde España. Son xa as 4,00 AM en Chile.
Xa estaba deitado. cando chamou.
O seu recado, facerme saber dunha promesa non recordada,
feita por un par de amigos nalgún momento de gran amizade, un momento de hermandad… de copas? jeje… non.
Ben, acepto o que debo enfrontar. Só espero que alguén saiba entender.
viaxas cara á gran ruta amigo.
deixas a unha esposa e fillo. Como che prometín, saberei coidarlles. Tal cal como moitas veces conversamos naquelas saídas.
As promesas son e serán cumpridas.
Dóeme se, o que partises sen avisarme,
falláchesme ao saír só.
Só quédame esperar, e a que sexa pronto, o que podamos unha vez máis,
facer esas e esta, a gran ruta final.

En ti recordo amigo.

Evelyn y Ricardito:

a ela e el, o seu fillo, serán moi ben recibidos na miña casa.
só espero a que se afagan por estes confíns do mundo.

Responder

Por favor, inicia sesión con uno de estos métodos para publicar tu comentario:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s